تحلیل سازوکارهای شکل‌گیری هویت فردی و جمعی در منظومه خسرو و شیرین نظامی بر پایه نظریه نشانه‌شناسی فرهنگی یوری لوتمان

نویسندگان

  • آرزو سواری دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران نویسنده https://orcid.org/0009-0002-7987-8491
  • فرزانه یوسف قنبری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دزفول ، دانشگاه آزاد اسلامی ، دزفول، ایران. https://orcid.org/0000-0001-7470-0403
  • فرزانه آباد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران نویسنده https://orcid.org/0000-0002-3591-9776
  • مسعود خردمندپور گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران نویسنده https://orcid.org/0000-0001-8625-9440

کلمات کلیدی:

هویت فردی؛ هویت جمعی؛ نشانه‌شناسی فرهنگی؛ یوری لوتمان؛ خسرو و شیرین؛ تعاملات اجتماعی؛ نظامی گنجوی

چکیده

منظومه خسرو و شیرین نظامی گنجوی، افزون بر جایگاه برجسته آن در ادبیات غنایی فارسی، متنی فرهنگی و اجتماعی است که در آن هویت‌های فردی و جمعی از خلال شبکه‌ای از نشانه‌ها، رمزگان‌ها، تقابل‌ها و تعاملات اجتماعی شکل می‌گیرند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل سازوکارهای شکل‌گیری هویت فردی و جمعی در این منظومه بر پایه نظریه نشانه‌شناسی فرهنگی یوری لوتمان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه‌ای و تحلیل متن است. در این چارچوب، مفاهیمی چون سپهر نشانه‌ای، مرزهای فرهنگی، تقابل‌های دوگانه، فرهنگ به‌مثابه نظام مدل‌ساز ثانویه و حافظه فرهنگی، مبنای تحلیل قرار گرفته‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که هویت فردی شخصیت‌های اصلی، یعنی خسرو، شیرین و فرهاد، ماهیتی پویا، رابطه‌ای و تحول‌پذیر دارد. هویت خسرو در کشاکش میان قدرت سیاسی، عشق و مسئولیت اخلاقی بازتعریف می‌شود؛ شیرین از طریق استقلال، خرد، مقاومت اخلاقی و قرار گرفتن در مرز دو حوزه فرهنگی، هویتی کنشگر و متمایز می‌یابد؛ و فرهاد با تکیه بر کار، عشق، فداکاری و تقابل با قدرت رسمی، به نمادی فرهنگی از عشق ایثارگرانه تبدیل می‌شود. در سطح جمعی، منظومه با بازنمایی حافظه تاریخی ایران، ساختار طبقاتی، ارزش‌های اخلاقی، نقش‌های جنسیتی و روابط میان‌فرهنگی، تصویری چندلایه از هویت فرهنگی ارائه می‌دهد. همچنین، مرزهایی چون ایران/ارمنستان، شاه/هنرمند، عشق/قدرت، زن/مرد و مرکز/پیرامون، مهم‌ترین عرصه‌های تولید معنا و بازتعریف هویت‌اند. در مجموع، خسرو و شیرین را می‌توان متنی فرهنگی دانست که در آن هویت فردی و جمعی در تعامل مستمر با یکدیگر و از طریق فرایندهای نشانه‌ای و اجتماعی تولید و بازتولید می‌شوند.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

مراجع

1. Jenkins R. Social Identity. London: Routledge; 2008.

2. Ricoeur P. Oneself as Another. Chicago: University of Chicago Press; 1992.

3. Safa Z. History of Iranian Literature. Tehran: Ferdows; 1999.

4. Zarrinkoub A. With the Caravan of Helleh. Tehran: Sokhan; 2008.

5. Sojoudi F. Applied Semiotics. Tehran: Elm; 2009.

6. Shoairi HR. Cultural Semiotics. Tehran: SAMT; 2009.

7. Lotman Y. The Structure of the Artistic Text. Ann Arbor: University of Michigan Press; 1977.

8. Lotman Y. Universe of the Mind: A Semiotic Theory of Culture. London: I.B. Tauris; 1990.

9. Nezami Ganjavi Ja-DAM. Khosrow and Shirin. Tehran: Zavvar; 2019.

10. Pournamdarian T. Symbols and Symbolic Narratives in Persian Literature. Tehran: Sokhan; 2001.

11. Goffman E. The Presentation of Self in Everyday Life. New York: Doubleday; 1959.

12. Nojoumian D. An Introduction to Theories of Identity. Tehran: Agah; 2011.

13. Rouholamini M. The Reflection of Social Stratification in Hafez's Divan. Nameh-ye Olum-e Ejtemaei. 1989;1(2):191-208.

دانلودها

گاه‌شمار انتشار

چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش

شماره

نوع مقاله

مقالات

نحوه استناد به مقاله

سواری آ. ., یوسف قنبری ف., آباد ف. ., & خردمندپور م. . (1405). تحلیل سازوکارهای شکل‌گیری هویت فردی و جمعی در منظومه خسرو و شیرین نظامی بر پایه نظریه نشانه‌شناسی فرهنگی یوری لوتمان. گنجینه زبان و ادبیات فارسی, 4(3), 1-20. https://jtpll.com/index.php/jtpll/article/view/518