Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 در دست انتشار 1406 08 01 Coordination of Emotion and Imagery in Saadi’s Ghazals: A Structural Analysis of the Mechanism of Emotional Objectification and the Dynamics of Imagery هماهنگی عاطفه و تصویر در غزلیات سعدی: تحلیل ساختاری سازوکار عینی‌سازی عاطفه و پویایی تصویر 1 17 10.61838/jtpll.573 FA بیتا صولتی مراداعلی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی (گرایش ادبیات غنایی)، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران رحیم کوشش شبستری دانشیار, رشته زبان و ادبیات فارسی, دانشکده ادبیات و علوم انسانی ,دانشگاه ارومیه,ارومیه,ایران Journal Article 2026 06 27 <p>how these two components interact in shaping the coherence of Saadi’s ghazals. The central research question concerns how emotion in Saadi’s ghazals is objectified through imagistic elements and, conversely, how the structure of imagery contributes to the representation and intensification of the poem’s emotional quality. In terms of purpose, the study is fundamental research, and methodologically, it adopts a descriptive–analytical design based on qualitative content analysis. The research corpus consists of Saadi’s ghazals, from which a purposive sample of 30 ghazals was selected on the basis of the simultaneous prominence of emotional and imagistic components. In the analytical process, the selected poems were examined in terms of type of emotion, type of imagery, degree of image dynamism, and the source domain of imagery, and the relationships among these components were subsequently analyzed. The findings indicate that imagery in Saadi’s ghazals does not merely perform an ornamental function; rather, it constitutes one of the principal mechanisms for the objectification and communication of emotion. This coordination manifests itself at three levels: lexical, imagistic, and structural. Accordingly, the selection of words carrying sensory and emotional connotations directs the type and quality of imagery, while the dynamism or static quality of the image is also associated with the dominant emotional quality of the ghazal. On this basis, it may be argued that the relationship between emotion and imagery in Saadi’s ghazals is not merely one of co-occurrence; rather, it functions as a structural mechanism for establishing coherence between form and content. The findings of this study can contribute to a more precise understanding of how internal emotional states are objectified and how imagistic elements are organized in classical Persian ghazal poetry.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف تبیین سازوکار ارتباط میان عاطفه و تصویر و بررسی چگونگی نقش‌آفرینی متقابل این دو مؤلفه در شکل‌گیری انسجام غزل‌های سعدی انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش آن است که عاطفه در غزل سعدی چگونه از طریق عناصر تصویری عینیت می‌یابد و در مقابل، ساختار تصویر چگونه به بازنمایی و تشدید کیفیت عاطفی شعر کمک می‌کند. پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر روش، توصیفی ـ تحلیلی است و با رویکرد تحلیل محتوای کیفی انجام شده است. جامعه پژوهش، غزلیات سعدی و نمونه مورد بررسی، ۳۰ غزل است که به شیوه هدفمند و بر اساس برجستگی هم‌زمان مؤلفه‌های عاطفی و تصویری انتخاب شده‌اند. در فرایند تحلیل، نمونه‌ها بر اساس نوع عاطفه، نوع تصویر، میزان پویایی تصویر و حوزه منبع تصویر بررسی و روابط میان این مؤلفه‌ها تحلیل شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که تصویر در غزل سعدی صرفاً نقشی تزئینی ندارد، بلکه یکی از سازوکارهای اصلی عینی‌سازی و انتقال عاطفه است. این هماهنگی در سه سطح واژگانی، تصویری و ساختاری نمود می‌یابد؛ به‌گونه‌ای که انتخاب واژگان دارای بار حسی و عاطفی، نوع و کیفیت تصویر را جهت‌دهی می‌کند و پویایی یا ایستایی تصویر نیز با کیفیت عاطفی غالب در غزل ارتباط می‌یابد. بر این اساس، می‌توان گفت پیوند عاطفه و تصویر در غزل سعدی رابطه‌ای صرفاً هم‌نشینانه نیست، بلکه سازوکاری ساختاری برای ایجاد انسجام میان فرم و محتواست. نتایج پژوهش می‌تواند به فهم دقیق‌تر چگونگی عینی‌شدن حالات درونی و سازمان‌یافتن عناصر تصویری در غزل کلاسیک فارسی کمک کند.</p> https://jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/573/348