Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 در دست انتشار 1406 10 01 Analysis of the Components of Social Ethics in the Works of Houshang Moradi Kermani واکاوی مؤلفه‌های اخلاق اجتماعی در آثار هوشنگ مرادی کرمانی 1 20 10.61838/jtpll.558 FA مهدیه حسین پور دانشجوی دکتری، گروه زبان وادبیات فارسی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی ، سیرجان، ایران عباس صالحیان کبیر گروه زبان وادبیات فارسی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی ، سیرجان، ایران مریم جعفری گروه زبان وادبیات فارسی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی ، سیرجان، ایران Journal Article 2026 04 26 <p>The present study aims to analyze and conceptualize the components of “social ethics” within the fictional world of Houshang Moradi Kermani. The central problem of this study is to identify and explain the position of ethical concepts within the context of collective relationships and interpersonal encounters among the characters in his stories. Moving beyond abstract and individualistic approaches, Moradi Kermani redefines ethics within the lived experiences of disadvantaged social classes and the dynamics of interpersonal relationships. This study employs a descriptive–analytical method based on content analysis, whereby a close reading of selected works is used to identify and extract the value system underlying the narratives. The findings indicate that social ethics in Moradi Kermani’s works is founded on principles such as honesty, compassion, altruism, collective responsibility, human dignity, and related ethical values. In his fictional world, ethical actions are represented not as abstract obligations but as practical means of repairing social ruptures and improving the quality of collective life. By portraying his characters’ encounters with poverty, deprivation, and loneliness, the author transforms ethics into a means of fostering resilience and solidarity within societies undergoing transition. Ultimately, this study demonstrates that Moradi Kermani’s ethical system can be characterized as a “secular and human-centered ethics” that, while maintaining the simplicity of his narrative structures, possesses considerable educational depth and reflects profound social concerns. This approach employs literature as a conscious form of social action aimed at promoting compassion and human justice within the social sphere.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف واکاوی و صورت‌بندی مؤلفه‌های «اخلاق اجتماعی» در جهان داستانی هوشنگ مرادی کرمانی به انجام رسیده است. مسئلة بنیادین این جُستار، شناسایی و تبیین جایگاه مفاهیم اخلاقی در بستر مناسبات جمعی و مواجهات انسانی شخصیت‌های داستان‌های اوست. مرادی کرمانی با عبور از رویکردهای انتزاعی و فردگرایانه، اخلاق را در متن تجربۀ زیستۀ طبقات فرودست و روابط میان‌فردی بازتعریف می‌کند. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر تحلیل محتواست که از طریق خوانش دقیق آثار منتخب، به استخراج نظام ارزشی حاکم بر روایت‌ها پرداخته است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که اخلاق اجتماعی در آثار مرادی کرمانی بر پایة اصولی چون صداقت، همدردی، نوع‌دوستی، مسئولیت‌پذیری جمعی، کرامت انسانی و ... استوار است. در جهان داستانی او، کنش‌های اخلاقی نه در مقام تکالیفی انتزاعی، بلکه در قامت راهکارهایی برای ترمیم گسست‌های اجتماعی و بهبود کیفیت زیست جمعی نمود می‌یابد. نویسنده با ترسیم مواجهه‌ی شخصیت‌ها با فقر، محرومیت و تنهایی، اخلاق را به ابزاری برای تاب‌آوری و همبستگی در جوامع در حال گذار تبدیل می‌کند. در نهایت، این پژوهش تبیین می‌کند که نظام اخلاقی مرادی کرمانی، «اخلاقی عرفی و انسان‌محور» است که ضمن حفظ سادگی ساختار روایت، واجد ژرفای تربیتی و دغدغه‌مندی‌های عمیق اجتماعی است؛ رویکردی که ادبیات را به منزله‌ی کنشی آگاهانه برای ترویج مهرورزی و عدالت انسانی در ساحت اجتماع، به کار می‌گیرد.</p> https://jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/558/352