Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 4 پاییز 1405 1405 07 01 Nizami’s Technique of Semantic Foregrounding in Khosrow and Shirin شیوه نظامی در برجسته­­سازی معنایی خسرو و شیرین 1 20 FA سعید حمزاوی دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ایذه، دانشگاه آزاد اسلامی، ایذه، ایران امیدوار عالی محمودی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ایذه، دانشگاه آزاد اسلامی، ایذه، ایران. سید علی سهراب نژاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ایذه، دانشگاه آزاد اسلامی، ایذه، ایران Journal Article 1405 01 18 <p>The application of semiotic-semantic processes and patterns to the poem Khosrow and Shirin appears essential, since the principal framework of meaning production in the work is shaped by the predominance of the force of love as a sensory-perceptual process. Indeed, examining whether such patterns are confirmed or rejected in the process of meaning production within this poem can yield significant findings. Accordingly, identifying the mechanisms and principal elements involved in the formation and production of meaning in the narrative, as well as Nizami’s distinctive techniques in this regard, can lead to remarkable conclusions. Through closer examination and analysis of the text’s underlying layers, the reader realizes that all of its metaphors and symbols possess precise meanings that are closely connected with the poem’s central theme. An examination of the various forms of deviation and foregrounding in Nizami’s poetry demonstrates that semantic deviation constitutes one of the most prominent manifestations of foregrounding in his poetic language. Within the domain of semantic deviation, which is associated with figurative language and imagery, Nizami employs numerous forms of foregrounding. He also introduces considerable innovation and foregrounding at the level of content. It can therefore be argued that Nizami’s Khosrow and Shirin is undoubtedly one of the most outstanding works that can be classified among open and interpretively rich literary texts and occupies a distinguished position within his oeuvre. Nizami places words at the service of subtle and refined meanings, and his mastery of this technique was such that few could rival his poetic achievement. His sophisticated artistic techniques contribute significantly to the foregrounding and uniqueness of his poetry. Accordingly, the present study primarily examines the poetic resources employed by Nizami for semantic foregrounding in Khosrow and Shirin, with the aim of identifying the distinctive qualities that establish this remarkable work as an unparalleled narrative poem.</p> <p>کاربرد فرایندها و الگوهای نشانه معناشناسی در منظومه خسرو و شیرین که چارچوب اصلی تولید معنا در آن‌ها با غلبه نیروی عشق که جریانی حسی-ادراکی است، شکل می گیرد امری ضروری به نظر می رسد و حتی می توان در این منظومه ، در پی اثبات و یا رد این الگوها درجریان تولید معنا، نتایج قابل ملاحظه ای ارائه داد بنابراین، شناخت سازوکارها و عناصر اصلی شکل گیری تولید معنا در روایت و شگردهای خاص نظامی در این خصوص ما را به نتایج شگرفی رهنمود می‌کند. با نگرش دقیق تر و با واکاوي لایه‌هاي درونی متن، خواننده درمی یابد که تمامی استعاره‌ها و نمادهاي آن، معنایی دقیق و با درون مایۀ اصلی منظومه دارد. بررسي انواع گوناگون هنجار گريزي و برجسته سازي در شعر نظامی، نشان مي‌دهد كه هنجارگريزي  بيشترين جلوه‌ي برجسته سازي در شعر او در حوزه ي معانی است. وي در حوزه ي هنجار گريزي معنايي كه زير مجموعه‌ي صور خيال است، برجسته سازي هاي فراواني دارد . نظامی در حوزه‌ي محتوا نوآوري و برجسته سازي‌هاي بسياري ايجاد كرده است.  می توان گفت بی‌شک خسرو و شیرین نظامی از برجسته ترین آثاري است که در زمرة متون باز  و تأویل پذیر ادبی جاي می گیرد و در مجموعه-ی آثار برجسته است. نظامی واژگان را در خدمت معنای نغز به کار می برد و چنان در این کار ماهر بود که هیچ فردی نتوانست چون او بسراید و شگرد نغز وی موجب برجسته سازی و بی همتایی اشعارش شده‌است. بـه همـين منظـور این پژوهش عمـدتاً بـه بررسي امكانات شعر نظامي در حیطه‌ی برجسته سازی معنایی این اثر پرداخته‌است؛ تا وجه تمایز این اثر شگرف را به عنوان منظومه‌ای بی بدیل معرفی کند.</p> https://jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/508/318