Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 در دست انتشار 1406 07 01 The Structure of Lyric Language in the Poetry of Kamal al-Din Isma'il ساختار زبان غنایی در اشعار کمال‌الدین اسماعیل 1 18 FA علی زنگنه دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران زهرا خسروی دستگردی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان،دانشگاه آزاد اسلامی،همدان،ایران. سیاوش مرادی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان،دانشگاه آزاد اسلامی،همدان،ایران. Journal Article 1404 11 01 <p>Lyric language is a mode of poetic expression that focuses on the direct communication of emotions, feelings, and inner states, establishing an emotional connection with the audience through lexical, syntactic, musical, and rhetorical devices. The present study aims to analyze the structure of lyric language in the Divan of Kamal al-Din Isma'il of Isfahan, known as Khallāq al-Maʿānī (“Creator of Meanings”), a poet who lived during the transitional period from the Khorasani style to the Iraqi style and whose works constitute a significant link between these two major traditions of Persian poetry. The significance of this study lies in the fact that, despite Kamal al-Din’s central role in the development of Persian lyric poetry, no comprehensive and multi-layered analysis of the linguistic structure of his Divan has yet been undertaken. The principal research questions are as follows: (1) What are the lexical and syntactic characteristics of Kamal al-Din’s lyric language? (2) What functions do poetic images perform within the rhetorical structure of his poetry? (3) What role does poetic musicality play in reinforcing the lyric structure of his Divan? The findings indicate that the poet’s lexical structure draws extensively on emotional, symbolic, nature-oriented, and abstract vocabulary. His syntactic structure employs exclamatory and interrogative sentences, as well as repetitive and contrastive patterns, to create a powerful emotional atmosphere. The musical structure, through meter, rhyme, refrain, paronomasia, and rhymed prose, strengthens the poetic message, while the rhetorical structure, through simile, metaphor, metonymy, and hyperbole, generates multilayered poetic imagery. These findings highlight the position of Kamal al-Din Isma'il as a bridge between the Khorasani and Iraqi literary styles and confirm the applicability of the results for teaching stylistics and the analysis of Persian lyric poetry.</p> <p>زبان غنایی گونه‌ای از بیان شعری است که بر انتقال مستقیم احساس، عاطفه، و حالات درونی تمرکز دارد و از طریق ابزارهای واژگانی، نحوی، موسیقایی، و بلاغی با مخاطب پیوند عاطفی برقرار می‌کند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ساختار زبان غنایی در دیوان کمال‌الدین اسماعیل اصفهانی، ملقب به «خلاق‌المعانی»، انجام شده است؛ شاعری که در دوره گذار از سبک خراسانی به سبک عراقی می‌زیست و آثارش حلقه پیوند میان دو سنت بزرگ شعر فارسی به‌شمار می‌رود. اهمیت این پژوهش از آن‌جاست که علی‌رغم جایگاه محوری کمال‌الدین در تطور شعر غنایی فارسی، تحلیل جامع و چندسطحی ساختار زبانی دیوان او تاکنون صورت نگرفته است. پرسش‌های اصلی پژوهش عبارتند از: ۱) ویژگی‌های ساخت واژگانی و نحوی زبان غنایی کمال‌الدین چیست؟ ۲) صور خیال چه کارکردی در ساختار بلاغی اشعار او دارند؟ ۳) موسیقی شعری چه نقشی در تقویت ساختار غنایی دیوان او ایفا می‌کند؟ یافته‌ها نشان داد که ساخت واژگانی این شاعر از واژگان عاطفی، نمادین، طبیعت‌گرایانه، و انتزاعی بهره می‌برد؛ ساخت نحوی با جملات ندایی، پرسشی، و ساختارهای تکراری و تقابلی فضای عاطفی قوی می‌آفریند؛ ساخت موسیقایی از طریق وزن، قافیه، ردیف، جناس، و سجع پیام شعری را تقویت می‌کند؛ و ساخت بلاغی با تشبیه، استعاره، کنایه، و اغراق تصاویر شاعرانه چندلایه خلق می‌نماید. این یافته‌ها جایگاه کمال‌الدین اسماعیل را به‌عنوان پلی میان دو سبک خراسانی و عراقی برجسته می‌سازد و کاربرد نتایج آن در آموزش سبک‌شناسی و تحلیل شعر غنایی فارسی تأیید می‌شود.</p> https://jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/391/281