Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 4 تابستان 1405 1405 04 01 An Examination of Rumi’s Character in Fihi Ma Fih Based on Erich Fromm’s Theoretical Views بررسی منش مولوی در فیه مافیه (براساس آرای اریک فروم) 1 20 10.61838/jtpll.370 FA زینب پورباقر مردخه دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران مهری تلخابی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران. (نویسنده مسئول) حسین آریان گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران. Journal Article 1404/11/04 <p>This study aimed to explore the manifestation of Rumi’s character in his prose work Fihi Ma Fih based on Erich Fromm’s theory of character types. Within Fromm’s theoretical framework, “character” is defined as a relatively stable system of noninstinctual strivings that shapes an individual’s manner of relating to the world and to others. This framework encompasses such orientations as the being-oriented (generative), biophilic (productive), exploitative, and receptive types. Employing a qualitative-descriptive research design and content analysis of Rumi’s discourses in Fihi Ma Fih, the findings indicate that two character types are prominently reflected in Rumi’s character: the being-oriented type, characterized by creativity, transcendent love, and an authentic relationship with existence; and the biophilic type, centered on inner growth, moral responsibility, and conscious agency. In contrast, none of the components associated with domineering orientations, including the exploitative and receptive types, were identified in the work. The findings demonstrate the compatibility of Rumi’s mystical worldview with Fromm’s humanistic models of character.</p> <p>این پژوهش با هدف کشف انعکاس منش مولانا در اثر منثور فیه‌مافیه، بر پایه نظریه تیپ‌های شخصیتی اریک فروم انجام شده است. در چارچوب نظریه فروم، «منش» به مثابه نظامی پایدار از کوشش‌های غیرغریزی تعریف می‌شود که شیوه ارتباط فرد با جهان و دیگران را شکل می‌دهد و شامل تیپ‌هایی چون هستی‌گرا (زاینده) زنده‌گرا (مولد) بهره‌کش وگیرنده است. با به‌کارگیری روش تحقیق کیفی-توصیفی و تحلیل محتوای گفتارهای مولوی در فیه‌مافیه، یافته‌ها نشان می‌دهد که دو تیپ شخصیتی هستی‌گرا (مبتنی بر خلاقیت، عشقِ تعالی‌بخش و ارتباط اصیل با وجود) و زنده‌گرا (متمرکز بر رشد درونی، مسئولیت‌پذیری اخلاقی، و کنشگری آگاهانه) به‌صورت بارز در شخصیت مولوی بازتاب یافته‌اند. در مقابل، هیچ‌یک از مؤلفه‌های مرتبط با تیپ‌های سلطه‌طلب (بهره‌کش/گیرنده) در این اثر شناسایی نشد. نتایج، گویای همسویی جهان‌بینی عرفانی مولوی با الگوهای انسان‌گرایانه فروم در حوزه شخصیت است.</p> https://jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/370/267