Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 3 پاییز 1404 1404 07 24 An Examination of Punishments and Penalties during the Safavid Era in the Mirror of Western Travelogues بررسی تنبیهات و مجازات‌های عصر صفویه در آینه سفرنامه‌های غربی 1 21 10.61838/jtpll.192 FA محمد بمانی زارع شریف آباد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامي، کرمان، ايران. خورشید قنبری ننیز گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد كرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، كرمان، ايران. مریم جعفری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامي، کرمان، ايران Journal Article 1404/03/13 <p>The Safavid period (1501–1736 CE) represents one of the most significant epochs in Iranian history, during which the penal system and methods of punishment were systematically implemented to consolidate sovereign authority and maintain social control. In this era, punishments such as flogging, branding, amputation, execution, and various forms of torture were employed not only as instruments of justice but also as tools for instilling fear and suppressing dissent. This study, relying on the accounts of European travelers such as the Shirley brothers, Jean-Baptiste Tavernier, Jean Chardin, Giovanni Francesco Gemelli Careri, Adam Olearius, and the Venetian ambassador, examines the implementation of punishments and penal mechanisms during the Safavid period. These sources, being closely acquainted with the Safavid court and its administrative apparatus, provide a vivid depiction of the severity and extent of punishments in this era. The findings of this research indicate that criminal violence in the Safavid period was utilized not merely for the enforcement of public order but also for strengthening the authoritarian foundations of governance. Through the analysis of historical data, this article reconstructs a portrait of the legal and penal realities of the era based on direct observations and precise descriptions recorded in European travelogues.</p> <p>دوره صفویه (۱۵۰۱-۱۷۳۶ میلادی) از مهم‌ترین ادوار تاریخ ایران است که در آن، نظام کیفری و شیوه‌های مجازات در راستای تثبیت قدرت حاکمیت و کنترل اجتماعی، به‌گونه‌ای سازمان‌یافته اجرا می‌شد. در این عصر، مجازات‌هایی همچون شلاق، داغ‌گذاری، قطع اعضا، اعدام و روش‌های گوناگون شکنجه، نه‌تنها به‌عنوان ابزاری برای اجرای عدالت، بلکه به‌مثابه ابزاری برای ایجاد هراس و سرکوب مخالفان به کار می‌رفت. این پژوهش با تکیه بر گزارش‌های سفرنامه‌نویسان اروپایی همچون برادران شرلی، ژان باتیست تاورنیه، ژان شاردن، ژوان فرانچسکو جملی کارری، آدام اولئاریوس و سفیر ونیزی، به بررسی چگونگی اجرای مجازات‌ها و سازوکارهای کیفری در دوره صفویه می‌پردازد. این منابع که از نزدیک با دربار صفوی و سازوکارهای حکومتی آن آشنا بوده‌اند، تصویری روشن از شدت و گستره مجازات‌ها در این دوره ارائه می‌دهند. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که خشونت کیفری در دوره صفوی نه‌تنها در خدمت اجرای نظم عمومی، بلکه در راستای تحکیم بنیان‌های اقتدارگرایانه حکومت به کار گرفته می‌شد. این مقاله با تحلیل داده‌های تاریخی، تصویری از واقعیت‌های حقوقی و کیفری این دوره را بر اساس مشاهدات مستقیم و توصیفات دقیق سفرنامه‌نویسان اروپایی ترسیم می‌کند.</p> https://jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/192/135