Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 3 بهار 1404 2025 06 03 Investigating the effect of poetic images on the audience in the common stories of Hadiqa Haqiqa Sana'i and Rumi's spiritual Masnavi بررسی تاثیر تصاویر شعری بر مخاطب در حکایت‌های مشترک حدیقه حقیقه سنایی و مثنوی معنوی مولوی 1 25 10.61838/jtpll.122 FA علی ایمانی زاده گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران مریم خادم ازغدی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران. فاطمه حیدری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران عطاالله کوپال گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران. Journal Article 2025 03 15 <p>Imagery is one of the most significant literary tools for conveying meaning. What enhances the influence of poetic imagery is the poet’s imagination and creative visualization. The term image (or imagery) corresponds to imago, a concept originating from the literary movement known as Imagism, which emerged in early twentieth-century England under the leadership of Hume and was based on the ideas of the renowned French philosopher Bergson. Poets observe the world with awareness and employ images drawn from their surroundings to give concrete form to abstract and mental concepts. In doing so, they strive to transfer their mental creations to the audience, draw them into their imaginative world, and thereby communicate and extend their beliefs.</p> <p>In both Ḥadīqat al-Ḥaqīqa and the Mathnawī, similar images appear; however, they differ in their modes of depiction. Due to these differences, the degree of impact each exerts upon the audience varies. In this study, conducted through a descriptive-analytical method, the images found in the parallel tales of Ḥadīqat al-Ḥaqīqa and the Mathnawī were identified and analyzed in terms of their effect on the audience. The findings revealed that the differing levels of impact stem from elements such as objectivity, embodiment, dynamism, imagination, optimism, communicative power, artistic expression, vivid description, and aesthetic beauty.</p> <p>تصویر یکی از مهم‌ترین ابزارهای ادبی برای انتقال مفاهیم است. آنچه موجب تأثیرگذاری بیشتر تصاویر شعری می‌شود، تخیل و تخییل شاعرانه است. واژه تصویر معادل ایماژ است که برخاسته از تفکرات مکتب ادبی ایماژیسم است که در اوایل قرن بیستم در انگلستان توسط عده‌ای به رهبری هیوم بر اساس نظریات برگسون فیلسوف نامدار فرانسوی بنیاد نهاده شد. شاعران با آگاهی به جهان هستی می‌نگرند و با گزینش تصاویری که در محیط پیرامون خود می‌بینند ازآن‌ها برای تجسیم مقوله‌های انتزاعی و ذهنی استفاده می‌کنند. به این ترتیبآن‌ها می‌کوشند فرآورده‌های ذهنی خود را به مخاطب انتقال داده و او را به فضای ذهنی خود بکشانند و از این رهگذر، اعتقادات خود را تعمیم دهند. در حدیقه و مثنوی تصاویر مشابهی دیده می‌شود که از جنبه‌های مختلف تصویرپردازی با یکدیگر متفاوتند. نظر به این تفاوت‌ها، میزان تاثیرگذاریآن‌ها بر مخاطب تغییر می‌کند. در این جستار، که به شیوۀ توصیفی تحلیلی انجام پذیرفته، تصاویر موجود در حکایات مشابه حدیقه و مثنوی، استخراج گردیده و از حیث تأثیرگذاری بر مخاطب مورد تحلیل قرار گرفته است. در نهایت نیز مشخص گردید که آنچه موجب تفاوت تأثیرگذاری این تصاویر بر مخاطب گردیده عناصری چون عینیت گرایی، تجسیم، پویایی، تخیل، مثبت اندیشی، رسانگی، جلوه‌های هنری، توصیف پذیری و زیبایی می‌باشد.</p> https://jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/122/82